Her neyse. Dün matematik sınavına çalışayım diye oturdum çalışma masama.. Ama tık yok. Yok Yok Yooook. Anlamıyorum hiç bi' şey. Kitaplar bana bakıyor ben kitaplara. En sonunda uzun zamandır izleyemediğim "İncir Reçeli"ni izlemeye karar verdim.
DİNLEMEDEN GEÇMEYİN!!!
TANRIM! ben bu filme -izlememiştim oma olsun- bi' kez daha aşık oldum. her saniyesinde ağladım durdum. hele filmin sonunda... Aman tanrım. Bi' daha okadar şiddetli ağlayamam sanırım :/
Bi' alıntı yapmak istedim filmden.. en sevdiğim, en çok ağladığım sahneden bi' alıntı;
"Ben insanları arabanın camına vuran yağmur damlalarına benzetiyorum. Bazen, bir damla aşağı doğru kayarken, başka bir damlaya karışıp, güçlenerek daha hızlı ilerler. Ben de sana karıştım aşkım. İnsanlar acımasız, savurgan. Hiçbir şeyin sonu gelmeyecekmiş gibi davranıyorlar. Bir gün, şoförün camı açabileceğini hiç düşünmüyorlar."
"Bana bir şeyi sevme hakkı vermediler, ben de incir reçelini sevdim. İncir Reçeli sendin aşkım."
